Cambodja deel 1`
Hallo allemaal
Ik wil ten eerste mijn excuses aanbieden, want dit blog begint ernstig achter te raken :S En ik ben bang dat het de komende tijd niet veel beter zal worden, omdat ik inmiddels aangekomen ben in Laos, dat nog minder ontwikkeld is dan Cambodja... Maar ik heb jullie nog niet eens verteld over Cambodja, dus laten we daar mee beginnen.
Phnom Penh
Mijn eerste stop in Cambodja was de hoofdstad, Phnom Penh. Het is een stad zoals zoveel grote steden: chaotisch en vies. Toch heeft ze wel haar charme, en er is genoeg te zien en te beleven. Ik verbleef het grootste deel van de tijd in een guesthouse aan een meer, in een klein 'backpackerwijkje', meestal Lakeside genoemd. Het is een wijk vol guesthouses, restaurants en winkeltjes, speciaal voor backpackers, en je kunt er makkelijk een paar dagen blijven hangen.
Maar hangen is natuurlijk niet het enige dat ik daar gedaan heb... Als eerste ben ik bijvoorbeeld naar het Tuol Sleng Prison Museum gegaan, ook wel bekend als S-21. Het is een gebouw dat oorspronkelijk een school was, en tijdens het Khmer Rouge regime is gebruikt als gevangenis. Nu is het omgetoverd tot museum, waar je de cellen nog kunt zien zoals ze zijn achtergelaten. Er is ook een uitgebreide tentoonstelling van foto's van gevangen, omdat van alle gevangenen een foto werd gemaakt bij binnenkomst. Heel indrukwekkend, vooral als je je realiseert dat het grootste deel van al die mensen binnen 5 jaar overleed: van de geschatte 17.000 gevangenen hebben slechts 12 het overleefd. De rest is doodgemarteld of simpelweg afgemaakt, nadat d.m.v marteling een bekentenis uit ze was geperst. De lichamen werden buiten de stad in massagraven begraven, op een plek die ze ook wel de Killing Fields noemen. Nu is daar een groot monument, gemaakt uit mensenschedels te zien.
De gevangenis is maar een deel van de horror die de Khmer Rouge heeft uitgvoerd. Als je er meer over wilt weten zijn er een paar interessante films (zoals The Killing Fields) en op het wereldwijde web is natuurlijk ook veel informatie te vinden. Een goed boek is 'Eerst doodden ze mijn vader' van Loung Ung, een ooggetuigeverslag van een klein meisje.
Maargoed, dat is wel genoeg ellende voor vandaag. Datzelfde dacht ik toen ik uit het museum kwam lopen, dus ben ik naar het Royal Palace gegaan, het paleis van de koning. Wat een wereld van verschil.... Uitbundig versierde gebouwen, goud, zilver, zijde, kortom alles wat een koning zich kan wensen. Ondanks zijn dubieuze rol in het Khmer Rouge gebeuren wordt de (ex)koning Sihanouk nog steeds gerespecteerd en vereerd in Cambodja, zelfs na zijn plotselinge aftreden in 2004. Momenteel is zijn zoon Sihamoni koning, al heb ik geen idee hoeveel macht hij in werkelijkheid heeft.
Phnom Penh heeft ook een National Museum vol indrukwekkende standbeelden en dergelijke uit de Angkor tijd. Helaas wist ik amper iets af van dat deel van de Cambodjaanse (kunst)geschiedenis toen ik in het museum was, waardoor waarschijnlijk veel aan me voorbij is gegaan.
Na een paar dagen relaxen in Phnom Penh vond ik dat het tijd was om verder te gaan (ik merkte dat de abnormale hitte me ontzettend lui maakte, zo erg dat ik niet eens fut had om naar de pinautomaat twee straten verder te lopen...). Ik besloot naar Battambang te gaan, de een-na-grootste stad van Cambodja.
De rest van die verslag volgt snel (hoop ik). Ik ben momenteel dus in Laos, en wel Pakse. Ik heb net een paar hele relaxte dagen achter de rug op een eilandje in het zuidelijkste puntje van Laos. Helaas regende het wel af en toe, maar gelukkig was mijn bamboe-bungalowtje redelijk waterdicht. Ik hoorde dat het weer in Nederland eindelijk een beetje beter is, geniet ervan!
Heel veel liefs,
Lieke
Ik wil ten eerste mijn excuses aanbieden, want dit blog begint ernstig achter te raken :S En ik ben bang dat het de komende tijd niet veel beter zal worden, omdat ik inmiddels aangekomen ben in Laos, dat nog minder ontwikkeld is dan Cambodja... Maar ik heb jullie nog niet eens verteld over Cambodja, dus laten we daar mee beginnen.
Phnom Penh
Mijn eerste stop in Cambodja was de hoofdstad, Phnom Penh. Het is een stad zoals zoveel grote steden: chaotisch en vies. Toch heeft ze wel haar charme, en er is genoeg te zien en te beleven. Ik verbleef het grootste deel van de tijd in een guesthouse aan een meer, in een klein 'backpackerwijkje', meestal Lakeside genoemd. Het is een wijk vol guesthouses, restaurants en winkeltjes, speciaal voor backpackers, en je kunt er makkelijk een paar dagen blijven hangen.
Maar hangen is natuurlijk niet het enige dat ik daar gedaan heb... Als eerste ben ik bijvoorbeeld naar het Tuol Sleng Prison Museum gegaan, ook wel bekend als S-21. Het is een gebouw dat oorspronkelijk een school was, en tijdens het Khmer Rouge regime is gebruikt als gevangenis. Nu is het omgetoverd tot museum, waar je de cellen nog kunt zien zoals ze zijn achtergelaten. Er is ook een uitgebreide tentoonstelling van foto's van gevangen, omdat van alle gevangenen een foto werd gemaakt bij binnenkomst. Heel indrukwekkend, vooral als je je realiseert dat het grootste deel van al die mensen binnen 5 jaar overleed: van de geschatte 17.000 gevangenen hebben slechts 12 het overleefd. De rest is doodgemarteld of simpelweg afgemaakt, nadat d.m.v marteling een bekentenis uit ze was geperst. De lichamen werden buiten de stad in massagraven begraven, op een plek die ze ook wel de Killing Fields noemen. Nu is daar een groot monument, gemaakt uit mensenschedels te zien.
De gevangenis is maar een deel van de horror die de Khmer Rouge heeft uitgvoerd. Als je er meer over wilt weten zijn er een paar interessante films (zoals The Killing Fields) en op het wereldwijde web is natuurlijk ook veel informatie te vinden. Een goed boek is 'Eerst doodden ze mijn vader' van Loung Ung, een ooggetuigeverslag van een klein meisje.
Maargoed, dat is wel genoeg ellende voor vandaag. Datzelfde dacht ik toen ik uit het museum kwam lopen, dus ben ik naar het Royal Palace gegaan, het paleis van de koning. Wat een wereld van verschil.... Uitbundig versierde gebouwen, goud, zilver, zijde, kortom alles wat een koning zich kan wensen. Ondanks zijn dubieuze rol in het Khmer Rouge gebeuren wordt de (ex)koning Sihanouk nog steeds gerespecteerd en vereerd in Cambodja, zelfs na zijn plotselinge aftreden in 2004. Momenteel is zijn zoon Sihamoni koning, al heb ik geen idee hoeveel macht hij in werkelijkheid heeft.
Phnom Penh heeft ook een National Museum vol indrukwekkende standbeelden en dergelijke uit de Angkor tijd. Helaas wist ik amper iets af van dat deel van de Cambodjaanse (kunst)geschiedenis toen ik in het museum was, waardoor waarschijnlijk veel aan me voorbij is gegaan.
Na een paar dagen relaxen in Phnom Penh vond ik dat het tijd was om verder te gaan (ik merkte dat de abnormale hitte me ontzettend lui maakte, zo erg dat ik niet eens fut had om naar de pinautomaat twee straten verder te lopen...). Ik besloot naar Battambang te gaan, de een-na-grootste stad van Cambodja.
De rest van die verslag volgt snel (hoop ik). Ik ben momenteel dus in Laos, en wel Pakse. Ik heb net een paar hele relaxte dagen achter de rug op een eilandje in het zuidelijkste puntje van Laos. Helaas regende het wel af en toe, maar gelukkig was mijn bamboe-bungalowtje redelijk waterdicht. Ik hoorde dat het weer in Nederland eindelijk een beetje beter is, geniet ervan!
Heel veel liefs,
Lieke
