Van Hanoi naar Hoi An

Hallo lieve mensen

Al weer bijna 10 dagen en een hele hoop kilometers verder, zit ik nu in Hoi An. En nee, dat is niet hetzelfde als Hanoi!

Zoals ik aankondigde in mijn vorige bericht, ben ik naar Sapa gegaan. De makkelijkste manier om daar te komen is met de trein, en dat is ook de meest comfortabele optie, zolang je maar een bed in een coupe hebt... en dat had ik niet. Ik zat dus een nacht lang in een normale treinwagon met stoelen, als enige buitenlander tussen de Vietnamezen. En nee, dat was niet echt comfortabel, laat staan stil genoeg om te slapen. Het leukste was nog dat een van mijn wagongenoten zijn kat had meegenomen, en dat arme beest vond het ook niet comfortabel en begon dus om het uur te miauwen. Maar ach, ik ben veilig aangekomen en dat is het belangrijkste.

Sapa is een bergdorp, of eigenlijk kun je het al wel een stadje noemen, in het Noordwesten van Vietnam, dicht bij de Chinese grens. Het is erg populair onder toeristen vanwege de mooie, bijna Alp-achtige omgeving, en de etnische minderheden die er leven. De meest aanwezige etnische minderheid zijn de Zwarte Hmong. Ze zien er, moet ik toegeven, erg interessant uit door hun kleding, maar helaas hebben ze zich de vervelende gewoonte aangemeten om zich op te dringen aan toeristen in Sapa, en ze te achtervolgen, om maar een van hun tasjes of oorbellen te verkopen. Ze zetten zelfs hun kinderen in bij het verkoopspektakel, wat jammer is omdat het ze van school houdt.

In Sapa heb ik een trektocht van anderhalve dag gemaakt, samen met een vrouw uit Singapore en een gids. Ik had het geluk dat ik niet in een grote groep belandde, want dat is meestal het geval. Het was allemaal erg mooi en interessant, af en toe liepen we door dorpjes, en we overnachtten in het huis van een vietnamese familie in een dorp. De volgende dag gingen we nog naar een waterval in de buurt, en ik was bijna gaan zwemmen, maar toen ik tot mijn middel in het water stond kwam ik erachter dat ik mijn moneybelt met geld en paspoort en al nog om had... gelukkig was de schade nog beperkt, en is alles redelijk opgedroogd.

Het weer was overigens heerlijk, terwijl het tot de dag voordat ik aankwam regenachtig was geweest. Geluk gehad dus. Ik ben zelfs verbrand... Toen we terug waren in Sapa zijn we nog met de gids echte Vietnamese koffie gaan drinken, en die is erg lekker maar heel sterk :)

Die avond ben ik weer met de trein terug gegaan, en gelukkig had ik dit keer wel een bed kunnen bemachtigen. We kwamen om 5.00 uur aan in Hanoi, waar ik 2 uur op het station kon wachten tot de loketten opengingen zodat ik een kaartje naar Hue kon kopen. Kaartjes kopen in Azie is overigens altijd een avontuur, en er komt een hoop handen-en-voeten-werk bij kijken, vandaar dat veel toeristen dat soort zaken door een reisbureautje laten regelen. Lekker makkelijk, maar wel veel duurder natuurlijk. En je ervaart niet het trotse gevoel dat je krijgt als je na 3 uur eindelijk het reinstation uitloopt, met je kaartje in je zak :P

Mijn volgende bestemming was Hue, een stad die vroeger, in de keizertijd, belangrijk was. In en om Hue zijn dan ook veel oude tempels en tombes te zien. De reis van Hanoi naar Hue heb ik weer met de trein gemaakt. Ik heb uitgerekend dat dat de elfde nacht is die ik in een trein heb doorgebracht deze reis, en ik merk ook dat ik inmiddels prima kan slapen in zo'n rammelende, wiegende trein.

Hoewel ik Hanoi in de regen had achtergelaten, was het in Hue prachtig weer, zelfs een beetje te warm voor mijn gevoel... vooral toen ik zwetend van het treinstation naar het centrum liep met mijn zware backpack, koppig alle mannetjes afwerend die me gratis liften naar hun hotel aanboden. Uiteindelijk heb ik mijn backpack ergens in een hotel geparkeerd en heb ik me door een motortaxi gratis van hotel naar hotel laten rijden, tot ik een goede vond. Hij wilde daarna natuurlijk wel dat ik met hem een tour zou doen, dit keer niet gratis, maar ik kon er met de smoes: 'ik ben moe en wil douchen' onderuit komen. Uit schuldgevoel ben ik twee dagen later toch met hem een tour rond Hue gaan doen, maar dat was ik toch al van plan. Het was een tour die inhield dat hij me rondreed van tombe naar pagode naar brug naar pagode, etc. Terwijl ik rustig alles ging bezichtigen wachtte hij buiten. Ideaal. De eerste dag in Hue was ik naar de zgn Citadel gegaan, een complex van paleizen en tempels waar de keizers vroeger woonden. Het mooie is dat sommige gebouwen prachtig gerestaureerd zijn, terwijl andere nog volledig in puin liggen. Met zoiets kan ik me wel een paar uur bezig houden, gewoon lekker rondslenteren.

Dat was dus eergisteren. Vanochtend ben ik met de bus vertrokken naar Hoi An, een rit van 4 a 5 uur. Vannacht had het keihard geregend en geonweerd in Hue, en vanochtend regende het nog steeds. Het bleef bewolkt tijdens de busrit, tot we bij een tunnel kwamen die onder een bergketen doorgaat. Aan de andere kant van de tunnel was het ineens prachtig weer! Even later waren we in Hoi An, een stadje met een erg oud historisch centrum, al ben ik daar nog niet geweest. Het was eerst tijd voor strand! Het waaide wel heel hard, waardoor het te koud was om te zwemmen, maar het was een echt strand, met palmen en alles... Lekker uitwaaien dus.

Dat was het weer voor vandaag, laat van jullie horen want ik ben erg benieuwd hoe het thuis gaat :)

Liefs, Lieke