Meer over Peking
Hallo!
Even een update over wat ik allemaal gedaan en gezien heb in Peking.
Woensdagochtend ben ik van hostel gewisseld omdat mijn hostel compleet verlaten was. Het hostel waar ik nu zit (met dezelfde naam overigens) is veel beter, met veel mensen en een gezellige 'woonkamer'/bar. Woensdag ben ik met Jenny en Dave, die ik kende van Ulaanbaatar, naar de Underground City gegaan, zeg maar de kazematten van Peking. Daarna gingen we lunchen met een vriendin van een vriend van Jenny die in Peking woont voor 3 maanden. We moesten ontzettend ver lopen omdat we het niet konden vinden, maar de lunch was zo lekker dat het het wel waard was. 's Avonds gingen we weer met die vriendin eten en het was weer ontzettend lekker.
Donderdag ben ik naar de embassade van Vietnam gegaan om een visum aan te vragen. Helaas duurde het zo lang voordat ik de goede embassade en het goede kantoortje had gevonden, dat het dicht was (lunchpauze) toen ik er eindelijk was. Om de tijd te vullen tot het weer openging, ben ik naar de Silk Market in de buurt gegaan. Laat de naam je niet misleiden, het is in feite een groot warenhuis met 7 verdiepingen, gevuld met kleine 'winkeltjes' van een paar viekante meter. De markt is populair onder toeristen en daardoor compleet verpest. Als blanke kun je er niet normaal rondlopen, constant roepen chinese meisjes naar je dat je naar hun tassen, t-shirts, schoenen of sieraden moet komen kijken. "Hey lady, you want gucci bag?" Ze begrijpen niet dat ik zelf ogen heb om de oordelen. Maarja, ik had schoenen nodig, dus eindigde ik met een paar nep-Converse gympen voor 17 euro, veel te veel natuurlijk. Maar ze lopen lekker, da's het belangrijkste.
Na de markt ben ik naar een park gegaan, en man die chinezen kunnen mooie parken maken zeg! Kijk maar naar de foto's. Later meer over parken.
Eindelijk kon ik weer naar de embassade en 35 euro armer en zonder paspoort kon ik terug naar het hostel.
Daar liep ik Anna-My en Rikard tegen het lijf (wagongenoten en Ulaanbaatar-vrienden) en we besloten Peking eend te gaan eten. Het was wel lekker, maar niet geweldig, misschien lag het aan het restaurant.
Vrijdag moest ik vroeg op, want om 7.30 vertrok ik naar... de Grote Muur! Samen met 6 anderen van het hostel reden we naar een afgelegen deel van de muur, dat ongerestaureerd is. Onze gids was een klein, oud, Chinees mannetje. We moesten eerst een steil bergpaadje opklimmen (mijn slechte conditie werd weer bevestigd, al was ik wel de een-na-snelste) tot we bij de muur kwamen. Toen hebben we een heel eind over de muur gelopen, al kun je het beter klauteren noemen. Vanwege het niet-gerestaureerd-zijn lagen natuurlijk overal losse stenen, en af en toe vroeg ik me af of het niet levensgevaarlijk was vanwege instortingsgevaar. Maar dan bedacht ik me dat die stenen er al eeuwen lagen, die paar uur zouden ze het ook nog wel volhouden. En prachtige uitzichten natuurlijk, al was het landschap een beetje grijs vanwege de winter.
Toen we weer beneden waren kregen we echte Chinese lunch, de anderen vonden het maar niks maar ik vond het lekker.
Zaterdag was ik aanvankelijk van plan om naar de verboden stad te gaan, maar toen ik op het grote plein (Tiananmen Square) kwam, was het zo ontzettend druk met Chinezen dat ik er maar vanaf zag. Bovendien werd ik door meerdere Chinezen aangeklampt omdat ze met me op de foto wilden. Snel weg hier, dacht ik toen.
Ik ben in plaats daarvan naar het Capital Museum gegaan, het een-na-grootste museum van Peking (het grootste is dicht vanwege renovatie). En het was groot. En er waren een hoop oude dingen, porceleinen vazen en boeddhabeelden. jammergenoeg niet veel informatie in het Engels, dus veel ontging me.
Na het museum ben ik naar een groot winkelcentrum gegaan waar ook een kapper was, dus heb ik me laten knippen voor 6 euro. Dat is vast veel voor chinese begrippen maar de kapper deed erg zn best, hij werkte heel gedetaillieerd. Haar is namelijk belangrijk voor Chinese jongeren, ik vermoed dat ze allemaal dagelijks minstens een uur met hun kapsel bezig zijn.
Zondag ben ik met een Chinees-Engels stelletje en een Ierse jongen naar het Summer Palace gegaan. Het is een gigantisch landgoed met een groot meer, een eiland en een heuvel, en overal gebouwen, galerijen en paviljoentjes. Echt heel mooi. Weer kwam de Chinese kunst van het parken-maken tot uiting. Ze hebben trouwens een voorkeur voor treurwilgen, toevallig mijn favoriete boom...
's Avonds ben ik met dezelfde mensen gaan eten, weer ontzettend lekker.
Maandag heb ik mn treinticket geregeld, weer 120 euro armer. Maar het is een relaxte, directe trein naar Hanoi, Vietnam, 48 uur. Na die treinreis wordt alles goedkoper. Hoop ik.
Die middag ben ik naar de Tempel of Heaven gegaan, weer een groot park met allerlei gebouwen en tempels, waar de keizer naartoe ging om naar de Hemelgod te bidden. Ik was niet erg onder de indruk, misschien omdat het zo druk was met toeristen.
Gisteren (dinsdag) ben ik eindelijk naar de verboden stad gegaan. Helaas werden bepaalde belangrijke gebouwen gerestaureerd, en weer waren er ontzettend veel toeristen. En de batterij van mijn fototoestel was bijna leeg dus heb ik niet veel foto's gemaakt. Toch was het erg indrukwekkend, zo veel mooie gebouwen, binnenplaatsjes en tuinen. En dat allemaal voor 1 man, de keizer.
Ten noorden van de verboden stad ligt een grote heuvel, onderdeel van een park. Natuurlijk moest ik naar dat park, want vanaf die heuvel heb je een prachtig uitzicht over de verboden stad.
Ten westen van de verboden stad ligt nog een park, het Beihai park. Het bestaat uit een groot meer, een eiland met een witte pagode erop, en nog wat gebouwen en tempels op de oevers.
Daar heb ik me nog een paar uur vermaakt, gelukkig was het heerlijk weer gister. Toen ik even in een afgelegen paviljoentje ging zitten kwam even later een Chinese man zijn vogels uitlaten, een algemeen verschijnsel in Peking: ze hangen dan de kooitjes met de vogels erin op in bomen, zodat de vogeltjes zich een beetje 'vrij' voelen en het gezang van wilde volgels kunnen horen.
Straks ga ik mijn paspoort (hopelijk met visum) weer ophalen in de ambassade, en daarna misschien naar het Ancient Observatory, een museum met astronomie-gerelateerde instrumenten uit de tijd van de Jezuiten.
Morgenmiddag vertrekt mijn trein, dus dan horen jullie weer een paar dagen niks van me.
Heel veel liefs,
Lieke
De volgende keer vanuit Hanoi!
Even een update over wat ik allemaal gedaan en gezien heb in Peking.
Woensdagochtend ben ik van hostel gewisseld omdat mijn hostel compleet verlaten was. Het hostel waar ik nu zit (met dezelfde naam overigens) is veel beter, met veel mensen en een gezellige 'woonkamer'/bar. Woensdag ben ik met Jenny en Dave, die ik kende van Ulaanbaatar, naar de Underground City gegaan, zeg maar de kazematten van Peking. Daarna gingen we lunchen met een vriendin van een vriend van Jenny die in Peking woont voor 3 maanden. We moesten ontzettend ver lopen omdat we het niet konden vinden, maar de lunch was zo lekker dat het het wel waard was. 's Avonds gingen we weer met die vriendin eten en het was weer ontzettend lekker.
Donderdag ben ik naar de embassade van Vietnam gegaan om een visum aan te vragen. Helaas duurde het zo lang voordat ik de goede embassade en het goede kantoortje had gevonden, dat het dicht was (lunchpauze) toen ik er eindelijk was. Om de tijd te vullen tot het weer openging, ben ik naar de Silk Market in de buurt gegaan. Laat de naam je niet misleiden, het is in feite een groot warenhuis met 7 verdiepingen, gevuld met kleine 'winkeltjes' van een paar viekante meter. De markt is populair onder toeristen en daardoor compleet verpest. Als blanke kun je er niet normaal rondlopen, constant roepen chinese meisjes naar je dat je naar hun tassen, t-shirts, schoenen of sieraden moet komen kijken. "Hey lady, you want gucci bag?" Ze begrijpen niet dat ik zelf ogen heb om de oordelen. Maarja, ik had schoenen nodig, dus eindigde ik met een paar nep-Converse gympen voor 17 euro, veel te veel natuurlijk. Maar ze lopen lekker, da's het belangrijkste.
Na de markt ben ik naar een park gegaan, en man die chinezen kunnen mooie parken maken zeg! Kijk maar naar de foto's. Later meer over parken.
Eindelijk kon ik weer naar de embassade en 35 euro armer en zonder paspoort kon ik terug naar het hostel.
Daar liep ik Anna-My en Rikard tegen het lijf (wagongenoten en Ulaanbaatar-vrienden) en we besloten Peking eend te gaan eten. Het was wel lekker, maar niet geweldig, misschien lag het aan het restaurant.
Vrijdag moest ik vroeg op, want om 7.30 vertrok ik naar... de Grote Muur! Samen met 6 anderen van het hostel reden we naar een afgelegen deel van de muur, dat ongerestaureerd is. Onze gids was een klein, oud, Chinees mannetje. We moesten eerst een steil bergpaadje opklimmen (mijn slechte conditie werd weer bevestigd, al was ik wel de een-na-snelste) tot we bij de muur kwamen. Toen hebben we een heel eind over de muur gelopen, al kun je het beter klauteren noemen. Vanwege het niet-gerestaureerd-zijn lagen natuurlijk overal losse stenen, en af en toe vroeg ik me af of het niet levensgevaarlijk was vanwege instortingsgevaar. Maar dan bedacht ik me dat die stenen er al eeuwen lagen, die paar uur zouden ze het ook nog wel volhouden. En prachtige uitzichten natuurlijk, al was het landschap een beetje grijs vanwege de winter.
Toen we weer beneden waren kregen we echte Chinese lunch, de anderen vonden het maar niks maar ik vond het lekker.
Zaterdag was ik aanvankelijk van plan om naar de verboden stad te gaan, maar toen ik op het grote plein (Tiananmen Square) kwam, was het zo ontzettend druk met Chinezen dat ik er maar vanaf zag. Bovendien werd ik door meerdere Chinezen aangeklampt omdat ze met me op de foto wilden. Snel weg hier, dacht ik toen.
Ik ben in plaats daarvan naar het Capital Museum gegaan, het een-na-grootste museum van Peking (het grootste is dicht vanwege renovatie). En het was groot. En er waren een hoop oude dingen, porceleinen vazen en boeddhabeelden. jammergenoeg niet veel informatie in het Engels, dus veel ontging me.
Na het museum ben ik naar een groot winkelcentrum gegaan waar ook een kapper was, dus heb ik me laten knippen voor 6 euro. Dat is vast veel voor chinese begrippen maar de kapper deed erg zn best, hij werkte heel gedetaillieerd. Haar is namelijk belangrijk voor Chinese jongeren, ik vermoed dat ze allemaal dagelijks minstens een uur met hun kapsel bezig zijn.
Zondag ben ik met een Chinees-Engels stelletje en een Ierse jongen naar het Summer Palace gegaan. Het is een gigantisch landgoed met een groot meer, een eiland en een heuvel, en overal gebouwen, galerijen en paviljoentjes. Echt heel mooi. Weer kwam de Chinese kunst van het parken-maken tot uiting. Ze hebben trouwens een voorkeur voor treurwilgen, toevallig mijn favoriete boom...
's Avonds ben ik met dezelfde mensen gaan eten, weer ontzettend lekker.
Maandag heb ik mn treinticket geregeld, weer 120 euro armer. Maar het is een relaxte, directe trein naar Hanoi, Vietnam, 48 uur. Na die treinreis wordt alles goedkoper. Hoop ik.
Die middag ben ik naar de Tempel of Heaven gegaan, weer een groot park met allerlei gebouwen en tempels, waar de keizer naartoe ging om naar de Hemelgod te bidden. Ik was niet erg onder de indruk, misschien omdat het zo druk was met toeristen.
Gisteren (dinsdag) ben ik eindelijk naar de verboden stad gegaan. Helaas werden bepaalde belangrijke gebouwen gerestaureerd, en weer waren er ontzettend veel toeristen. En de batterij van mijn fototoestel was bijna leeg dus heb ik niet veel foto's gemaakt. Toch was het erg indrukwekkend, zo veel mooie gebouwen, binnenplaatsjes en tuinen. En dat allemaal voor 1 man, de keizer.
Ten noorden van de verboden stad ligt een grote heuvel, onderdeel van een park. Natuurlijk moest ik naar dat park, want vanaf die heuvel heb je een prachtig uitzicht over de verboden stad.
Ten westen van de verboden stad ligt nog een park, het Beihai park. Het bestaat uit een groot meer, een eiland met een witte pagode erop, en nog wat gebouwen en tempels op de oevers.
Daar heb ik me nog een paar uur vermaakt, gelukkig was het heerlijk weer gister. Toen ik even in een afgelegen paviljoentje ging zitten kwam even later een Chinese man zijn vogels uitlaten, een algemeen verschijnsel in Peking: ze hangen dan de kooitjes met de vogels erin op in bomen, zodat de vogeltjes zich een beetje 'vrij' voelen en het gezang van wilde volgels kunnen horen.
Straks ga ik mijn paspoort (hopelijk met visum) weer ophalen in de ambassade, en daarna misschien naar het Ancient Observatory, een museum met astronomie-gerelateerde instrumenten uit de tijd van de Jezuiten.
Morgenmiddag vertrekt mijn trein, dus dan horen jullie weer een paar dagen niks van me.
Heel veel liefs,
Lieke
De volgende keer vanuit Hanoi!
